BDP’yi Türk soluyla birleştirmek, Kürtleri ideolojik tercihe zorlar

 

BDP’yi Türk soluyla birleştirmek, Kürtleri ideolojik tercihe zorlar 

 

Bir önceki yazıda,  pozitif siyaset yapan BDP’nin “…Batıdaki imajı değişiyor. Güven veren,  sorun çözücü politikaları, batıdan oy almasını getirecektir diye yazmıştım.

 Aynı gün, Öcalan,   “BDP’ nin,  Halkların Demokratik Partisi (HDP)  ile seçimlere katılmasını ve BDP’nin, HDP adı altında siyaset yapması” açıklaması basına düştü.

 BDP, Batı’da (Türklerden alacağı)  oylarını Türk sol/sosyalistler artırabilir mi?

 PKK-BDP Kürt siyasi çizgisi, HDP olarak siyasete devam ederek, Türkiye partisi olur mu?

 Bu soruya peşin yanıt vereyim.   

Hayır olmaz.

Türk sol, sosyalistleriyle BDP birleştiğinde, ne oyu artar, ne de Türkiye partisi olur. 

Bu kadar kesin konuşmamın nedeni:  30 yıldır Marksist hareketin, yaşadığı birlik girişimleri, oluşturulan birlik partilerinin bölünmelerle sonuçlanmasıdır.

PKK ve BDP Kürt siyasi hareketi,  Türk solunun yaşadığı kronik birlik ve iç tartışma süreçlerini yaşamadı.  Kürtlerin hakları temelinde somut veriler üstünden, sokak ve meclis muhalefeti yapıyor.

BDP, Kürt siyasi geleneği,  Türk Marksist solunun “sol da birlik “ sürecine 2007’de   “Çatı Partisi”  oluşturulma çalışmasıyla birlikte katıldı.

Solda birlik girişimleri

Türk solunun birlik serüvenin birincisi örneği: “Yenilenme, yasallık ve birlik” ilkeleri temelinde TİP-TKP birliğidir.  İdeolojik ve politik mutabakata varan TKP ve TİP,  Türkiye Birleşik Komünist Partisi (TBKP) adı altında birleştiler. TBKP 1. Kongresinde daha geniş Marksist birliğe katılma kararı aldılar.

 İkincisi: 1989 yılında yapılan Kuruçeşme Toplantıları:  Ağustos 1989‘da 172 sosyalistin katılımıyla, 200'e yakın Marksist, sosyalist kişiye de kişisel çağrı yapılarak 7 konu temel konuyu tartışmak ve “birliğin imkânlarını aramak”  için bir araya geliniyor.  “Tartışmalar sonucunda,  devrimciler ve reformcuların ayrım çizgileri ortaya çıkmış oldu.

 
Üçüncüsü:  Sosyalistlerin Birlik Partisi. “Marksist olanların ve olmayanların partisi”  olarak kuruldu. SHP’den üç milletvekili: Kemal Anadol, Kamil Ateşoğulları, Ekin Dikmen SBP’nin kurucusu oldu.

 SBP,  1994 yerel seçimleri öncesinde sosyalist gruplara bir mektup göndererek, seçime girme hakkını birlikte kullanma önerisinde bulunuyor. “Kurtuluş, Yeni Yol” ve “Emek Dergisi” çevresinin katımı ile Birleşik Sosyalist Alternatif olarak seçimlere giriliyor ve seçimlerde 79 bin 500 oy aldılar.

 

BSP, Temmuz 1995'te Anayasa Mahkemesi tarafından kapatıldı. Ocak 1996‘ da Birleşik Sosyalist Parti (BSP) ve Geleceği Birlikte Kuralım Parti Girişimi birleşerek, Özgürlük ve Dayanışma Partisi kuruldu.

 

Dördüncü sol da birlik: ÖDP içindeki  “devrimci sol”, “özgürlükçü sol”  ayrışması sonucunda “özgürlükçü sol”   ve daha önceden ÖDP’den ayrılan aydınlar, , akademisyenler, SHP ve bazı alevi kuruluşlarının katılımıyla  “Eşitlik ve Demokrasi Partisi.” kuruldu. 

 

Daha yılı doldurmadan, SHP’liler ve Aleviler ayrıldı. EDP ve Yeşiller Partisi birleşti, “ Yeşil ve Sol Gelecek Partisi” kuruldu.

 

Kürtler ve sol/sosyalistlerin seçimlerde aldıkları oy

 

BDP,  kütlerin kitle partisi. Reformcu, demokratik değişim partisi diyebiliriz.

 

Sosyalist/devrimci ideoloji partisi değildir.

 

BDP’yi, Türk solu çizgisine çekmek, Kürtleri ideolojik tercihe zorlar ve Kürtleri AKP, Hizbullah’a ve CHP ye yöneltir.

 

1999-2011 döneminde, BDP ve öncülleri ve bağımsız adaylar, seçimlere katılan sosyalist partilerin aldıklar oya bakalım.

 

1999 seçimlerinde Türkiye Marksist solunun neredeyse tümünün bir araya geldiği ÖDP’nin,  aldığı oy 248 bin 500 yüz.  HADEP 1 milyon 95 bin ve EMEP, 52 bin,

 

2002 genel seçimleri:  ÖDP 105 bin,  EMEP yok, DEHAP, 1 milyon 900 bin.

 

2007 seçimleri: ÖDP 52 bin, EMEP 26 bin,  Bağımsızlar 1 milyon 700 bin yüzde 5,3.

2007’de “Bin Umut Adayları”  1milyon 800 bin EMEP 26 bin 500.

 

 2011 seçimleri: Tüm Bağımsızların oyu, 2 milyon 8 bin,  yüzde 6,5 dur.

 

 “Emek, Demokrasi ve Özgürlük Bloku’nun 2011 seçimlerinde İstanbul’da aydığı oy, 422 bin 700 yüz. 2002 seçimlerinde DEHAP’ın İstanbul’da aldığı oy 290 bindir.

Emek, Demokrasi ve Özgürlük Bloku’ nun destekleyen Türk solu, binlerce aydın sanatçı, akademisyene rağmen ancak 130 bin artıyor.

Halkların Demokratik Kongresi (HDK) Partisi

 

Öcalan’ın  “Demokratik Ulus Kongresi” çağrısından sonra, Demokratik Toplum Kongresi’nin Temmuz 2011 tarihli toplantısında oluşturulan “Çatı partisi” ve devamındaki Halkların Demokratik Kongresi (HDK) Partisi ve bileşeni Türk solu partileri şunlar:  

Demokrasi ve Özgürlük Hareketi, Devrimci Sosyalist İşçi Partisi, Emek Partisi, Eşitlik ve Demokrasi Partisi, Ezilenlerin Sosyalist Partisi, İşçilerin Sosyalist Partisi,  Kaldıraç, Köz, Sosyalist Birlik Hareketi, Sosyalist Dayanışma Platformu, Sosyalist Demokrasi Partisi, Sosyalist Gelecek Parti Hareketi, Toplumsal Özgürlük Platformu, Türkiye Gerçeği, Yeşiller Partisi.

"Çatı Partisi Girişimi"nden başlayarak bu birleşme sürecinde 40'a yakın, parti, dergi çevresi ve guruplar yer aldı, süreç içinde yeni katılmalar ve ayrılmalar oldu.

 Bu model, Almanya’daki Die Linke (sol parti) ye benziyor. Die Linke de bir araya gelen partiler, toplumsal tabanı olan partiler.

HDP, sol/sosyalistlerin  “cephe”  partisi gibi bir şey.

 Sözümü tekrarlamak istiyorum.  BDP’ nin bir başka değişle, Kürtlerin Türk sol/sosyalistleriyle birleşmesi 1.TİP nostaljisi ve ideolojik anlamı olabilir.

Fakat BDP    yi Batı’ya taşıyamaz.

  “Batı’da HDP Türk adaylar seçime girsin, BDP’ de desteklesin.  Kürt Bölgesinde BDP Kürt adaylarla seçimlere katılınsın.” böyle bir öneri yapılmış: Çok yerinde bir öneri.

Sol/sosyalistler ‘in alacakları oy, toplumun teveccühü de görülmüş olur.